Muzycznie # 2 - Taniec industrialny, ranking wideo i krótka historia cybergotów

"W przód, w bok, i od nowa.
W tył, oddech i od nowa.
W przód, w bok, i od nowa
W tył, oddech..."

 "Sen" Hyoscyamus Niger


Taniec industrialny od samego początku miał w sobie coś fascynującego. Szybko urzekło mnie jego robotyczne piękno i ludzie jemu oddani. Muzyka mniej, gdyż wtedy obracałam się w trochę innych klimatach. Mimo to intryga zrobiła swoje i zaczęłam szukać więcej. Chcieć więcej.

 Uwielbiam mechaniczność tych ruchów. (źródło: YouTube).

Na cechy tego tańca składają się:
  • Robotyczne ruchy rąk i ramion,
  • Energiczna praca tułowia,
  • Mała dynamika nóg. 
  • Nie wymaga dużej przestrzeni, więc łatwo go tańczyć w ciasnych pomieszczeniach albo w tłumie (pochodzenie klubowe)
Sama geneza tańca pozostaje niejasna. Mimo to przekopując się przez fora, artykuły i komentarze, udało mi się dojść do dość ciekawych wniosków.

Po pierwsze:

Czy kiedykolwiek widzieliście vogue?

Według mnie taniec industrialny może być jego pochodną, gdyż zawiera wiele podobieństw w ruchach. Spójrzcie.

Nacisk na ręce to cecha charakterystyczna vogue. (źródło: YouTube) 

 Po drugie:

A skoro przy vogue'u jesteśmy, to obejmująca go scena house naprowadza nas na całkiem ciekawy trop.

Rave po gotycku

Co roku w Płocku odbywa się trzydniowe święto muzyki elektronicznej. Audioriver, bo taką nosi nazwę, to rodzima Parada Miłości jednocząca wszystkich pod tanecznymi rytmami. Od rana do świtu. Dawniej taka impreza nie miałaby racji bytu. Głównie z powodu narkotyków i organizowania ich w miejscach o wątpliwej jakości (opuszczone fabryki, budynki, podziemia). Z drugiej strony rave'y to idealne miejsce na odjechaną zabawę i na kontakt z undergroundowym światkiem w rytmie "kopniętego techno". Nic zatem dziwnego, że miłośnicy mocnych wrażeń z gotycko-industrialnej sceny oprócz pląsów przy Sisters of Mercy i Front 242 lubili pobawić się też przy bardziej odlotowej muzyce. Tym samym w 90. powstało coś, co ochrzczono mianem graverów.
 
Gotyccy raverzy byli więc grupą, która początkowo nosiła się mało "gotycko". Zwykle mieszali brytyjską i niemiecką odmianę stroju składającą się na rażące, neonowe kolory w połączeniu z t-shirtami i szerokimi spodniami. Z czasem w ubiorze zaczęli coraz bardziej zaznaczać elementy stroju industrialnego i gotyckiego, tj. wysokie buty na platformach, "grzywę z dredami" jak u frontmena Ministry, gogle, maski przeciwgazowe, krótkie spódniczki, moro, siatki, gorsety i oczywiście kolor czarny. Tym samym graverzy zaczęli przypominać, to co znamy dziś czyli cybergotów. Ulubionymi imprezami graverów były te oparte na goa trance i odmianach hardcore techno charakteryzujące się dość szybkim, energicznym, technowatym rytmem.

Z drugiej strony istnieje kultura cyber (nie goth) sięgająca korzeniami scen happy hardcorowych oraz scen hard dancowych (ciężkiej muzyki tanecznej, zazwyczaj hardhouse, hardtrance i hardstyle). Możliwe iż kiedyś doszło do fuzji graverów i cyber, w ten sposób powstał styl ubierania się cybergoth oraz taniec (cyber dance). Warto zaznaczyć że cybergoci amerykańscy bardzo rzadko tańczą, co oznacza, że zjawisko ma korzenie europejskie. Dodatkowo ich ubiór jest mocno stonowany i bardziej przypomina wygląd postaci z Matrixa (cyberpunk).

Wczesny ubiór cybergotycki zakładał stonowanie ravowych kolorów. (źródło: Wikpipedia)  
 
Sama popularność tego tańca przypada na rok 2010, kiedy to światło dzienne ujrzał teledysk do utworu "Pong" niemieckiego Eisenfunka.

"Pong" ma w sobie coś z EBM i rave. (źródło: YouTube)

Mój ranking wideo

 

Obecnie filmików z tańcem jest cała masa. Przygotowałam więc listę 8 najlepszych tańców, które mnie z jakiegoś powodu urzekły. Lista jest czysto subiektywna i każdemu może się podobać co innego :)

8. Cyanide Vice


Uberbyte - If something gets hard (źródło: YouTube)

Cyanide Vice zapoznała mnie z jednym z moich ulubionych aggrotechowych zespołów, czyli Asphyxią. Ponadto dziewczyna ma dość intrygujący image mieszający ciemne kolory z gotycką stylistyką. Choć jej tańce są nieco statyczne, to lubię je za pewną nutę elegancji.

7. Viriax

Valium Era - DNA Codec (źródło: YouTube)

Nie ukrywam że taniec mężczyzn podoba mi się bardziej niż kobiet ze względu na większą energię i agresję, co lepiej oddaje rytm muzyki. Viriax to przede wszystkim energiczność, androginiczny wygląd i najeżony strój pełen industrialnych odniesień.

6. Grupa taneczna Dark-Electro Bolivia


 
X-Fusion - Rotten to the core (Solitary Experiments Remix) (źródło: YouTube). 
 
Boliwia to istna mroczna egzotyka Ameryki Południowej. Popularności industrialu w krajach cywilizacji prekolumbijskich nie ma co się dziwić. W końcu Hocico nie na darmo zwane jest azteckim młotem przez internautów. Tańczenie do mniej znanych grup to ich specjalność.


5. Grupa taneczna Kinetic Weapon


T-Error 404 - Only Love (źródło: YouTube)

Rosja to nie kraj, to stan umysłu. Coś w tym jest, bo nasi wschodni sąsiedzi posiadają naprawdę ogromną scenę gotycką, porównywalną do niemieckiej. Co ciekawe, muzykę z ich strony cechuje istna anglofobia, a Kinetic Weapon z Petersburga to idealny przykład lokalnego patriotyzmu. Otwarta grupa taneczna współpracuje z różnymi rosyjskimi zespołami, a ich widea są o tyle ciekawe, że zawierają mini fabuły i profesjonalne wykonanie. No i czasami fajnie odpocząć od angielskiego lub niemieckiego języka.


3. Taniec POI


 
[:SITD:] - Snuff Machinery (źródło: YouTube)

POI to taniec przypominający żonglerkę, tyle że zamiast ognia używa się świecących albo jaskrawych kulek. Jako taniec o rodowodzie ravowym POI było ochoczo tańczone przez graverów. Obecnie ze świecą szukać tancerzy w połączeniu z muzyką industrialną. A szkoda bo wirujące kulki też mają swój urok. No i każde wideo z SITD to automatyczne serduszko.

3. Eisschrei


 
Wynardtage - Flicker of Hope (źródło: YouTube)

Pewność siebie, energia i fabularyzowane tańczenie - tak można podsumować Eisschreia. Podsumowując, facet wie co robi i jak robi. Przy tym wkłada dużo pracy i wyczucia.


2. Anoxia

 
Suicide Commando - God is in the rain (źródło: YouTube) 

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam jej filmiki, towarzyszył mi opad oczu. Oprócz fabularyzowanych tańców, Anoxia stawia na romans przyrody z przemysłem. Zieleń, drzewa i krzaki tańczą w harmonii z rytmami industrialnymi, bo podział technologia-natura nie ma prawa tu istnieć. Poza tym Anoxia to świetna tancerka, czująca klimat swoich filmów.

1. Mary

Mary może nie kręci tak profesjonalnych filmów jak Anoxia, bo ich duża część to zwyczajne nagrania, jednak ma coś, czego nie mają inni: stare i mniej znane zespoły (może poza Assemblage 23). Przy tym dziewczyna ma po prostu talent i umiejętności. Nie znam drugiej tak płynnej tancerki.

 
MCL - New York (źródło: YouTube)



Komentarze

Popularne posty z tego bloga